Voor de bekerwedstrijd tegen Go Ahead Eagles zei onze trainer dat hij bepaalde spelers ging ‘sparen’ voor de topwedstrijd van het weekend tegen PEC Zwolle. Deze wedstrijd werd zó belangrijk gemaakt en iedere Heraclied verheugde zich erop. Maar na 90 minuten was de teleurstelling immens omdat de wedstrijd in feite al na 45 minuten gespeeld was. Je verwacht dat een gemotiveerd Heracles, met steun van het thuispubliek, de tegenstander haar wil zou opleggen, maar daar kwam niets van terecht. Het was PEC Zwolle dat de wedstrijd dicteerde, ze wonnen bijna alle duels en als kijker had je het idee dat ze met één man meer speelden. Elke afgeslagen bal kwam weer in bezit van een Zwollenaar en Heracles had alle moeite zich onder de druk uit te spelen. Toch was het Heracles dat na vier minuten spelen een honderd procent kans kreeg. Nikolai Laursen ontsnapte aan de aandacht van de Zwolse defensie en kwam één op één met doelman Schendelaar te staan, maar hij faalde hopeloos.

Wat er zich in de volgende veertig minuten afspeelde was, vanuit zwart-wit-perspectief gezien, onthutsend. De gasten dicteerden het spel en drie minuten na de misser van Laursen lag de bal in het net achter Michael Brouwer. Even later was het al bijna 0-2 maar Justin Hoogma kon net op tijd ingrijpen. Dat had voor onze trainers een signaal moeten zijn om in te grijpen want we kregen geen grip op het middenveld van Zwolle. Er gebeurde niets vanaf de bank, de 0-2 na 35 minuten en de 0-3 vier minuten later waren het gevolg. In theorie was de wedstrijd toen al gespeeld.

In de rust grepen de trainers eindelijk in, Armenteros en Vejinovic werden in de kleedkamer gehouden en Azzaoui en Nankishi kwamen voor hen in het veld. Het leverde een korte stormloop op richting het Zwolse doel, maar echt gevaarlijk werd het niet. Heracles kreeg wel meer grip op de tegenstander, mede omdat ze ons lieten komen. Maar PEC hield zonder veel problemen de nul, sterker: ze hadden vanuit de counter de score nog kunnen opvoeren. Twee keer stond een Zwollenaar vrij voor Brouwer. Een keer was Marco Rente net op tijd om in te grijpen en bij de twee keer kon de doelman zelf redding brengen.

In de nabespreking had trainer John Lammers het over dat ‘er geen enkele speler zijn niveau had gehaald’ en het ‘een offday was van het hele team’. Ook zei hij dat de kans van Laursen erin had gemoeten en dat dan de wedstrijd anders zou zijn verlopen. Allemaal mooie bespiegelingen maar daar heb je niets aan. Je kan ook de vraag stellen waarom er vanaf de bank pas in de rust werd ingegrepen en niet direct na de 0-1. Door het dominante spel van Zwolle vanaf het begin van de wedstrijd en doordat onze aanvallers geen schijn van kans hadden, zat de gelijkmaker er niet in en kon je er op wachten dat er meer tegengoals zouden vallen.

Het is te hopen dat het team en de trainers deze mentale dreun, want dat was het, weer snel te boven komen, want vrijdagavond wacht MVV en dat zal ongetwijfeld mogelijkheden zien om dichter bij de top 2 te komen. Ook Almere City FC kruipt langzaam omhoog. Tegelijk zijn er met nog 18 wedstrijden te spelen nog voldoende mogelijkheden om ons doel, promotie, te realiseren.