Nieuws

Heracles heeft dinsdagavond op bezoek bij AZ geen punten weten te pakken. Het werd een nipte 2-1-overwinning voor de Alkmaarders, die zich daarmee zo goed als verzekerden van de vierde plaats in de eindranglijst. Heracles staat er nog altijd goed voor met het oog op de play-offs, maar is daar nog niet zeker van.

Op de overwinning van AZ viel weinig af te dingen. AZ maakte gewoon meer aanspraak op de overwinning, het was de bovenliggende partij. Wederom was het Janis Blaswich die ons op de been hield door enkele fantastische reddingen. Met wat meer geluk en wat meer scherpte bij onder meer Adrián Dalmau had Heracles er wellicht nog wel een puntje uit kunnen slepen, eerlijk is eerlijk: AZ creéerde veel meer kansen en won dus terecht.

Vlak voor rust bracht Brandley Kuwas de gelijkmaker op het bord na goed voorbereidend werk van Lennard Czyborra. Dat gebeurde in een fase waarin Heracles eindelijk uit zijn schulp kroop en het betere van het spel had. Na rust was het echter weer AZ dat de klok sloeg. Na een kwartier pakte het wederom een voorsporng. Invaller Joey Konings kreeg op het laatst nog een kans op een tweede gelijkmaker, maar hij stuitte op de doelman.

Het gaat niet goed met Heracles. We staan dan nog wel op de achtste plek, maar wie daar vertrouwen uit put of vindt dat er geen vuiltje aan de lucht is, strooit zichzelf zand in de ogen.

Na een flitsende seizoenstart gaat het sinds eind oktober alleen maar slechter en slechter. Van de schwung van de eerste maanden is weinig meer over, de nederlagen rijgen zich aaneen. Met de nederlaag tegen PEC Zwolle verloor Heracles de vierde wedstrijd van de laatste vijf en de achtste wedstrijd van de laatste tien (het bekerduel tegen Vitesse eind oktober meegerekend). We haalden uit de laatste negen competitieduels maar zes punten. De overige twintig (we hebben er nu 26) haalden we uit de eerste tien wedstrijden. Een pijnlijk verschil. Een dramatische terugval. Als het zo doorgaat (en we uit de resterende 15 duels dus nog 9 punten halen), eindigen we in mei nog net boven de streep.

Veel supporters wijzen naar het voortdurende wisselen van tactiek en vooral opstelling door trainer Frank Wormuth. Al dat gewissel zou het inslijpen van vaste patronen belemmeren en niet bevorderlijk zijn voor het zelfvertrouwen van spelers. Maar aan de andere kant: rouleren stimuleert de concurrentie, het houdt spelers scherp en daagt ze uit om keihard te trainen en te werken. Bovendien vindt de trainer dat Heracles zo'n vijftien, zestien gelijkwaardige en eredivisiewaardige spelers in huis heeft. Dus waarom niet voor elke wedstrijd daaruit de besten van dat moment kiezen om de tegenstander zo goed mogelijk te bestrijden?

Twee keer dezelfde opstelling in twee opeenvolgende wedstrijden

We gingen eens na hoeveel Wormuth nou precies wisselde van basisopstelling tot nu toe. Dat blijkt inderdaad veel: we zagen Heracles in 19 duels in 17 verschillende opstellingen aan de aftrap verschijnen. Slechts twee wedstrijden begonnen we in dezelfde opstelling als de wedstrijd ervoor. Alleen Blaswich en Peterson speelden alle 19 duels tot nu toe. Een lijstje:

Spelers en aantal basisplaatsen

Blaswich, Peterson 19
Kuwas, Merkel 17
Duarte, Rossmann, V. Hintum 16
Dalmau, Osman 15
Vd Buijs 14
Breukers 13
Van Nieff 7
Droste 6
Pröpper 5
Drost, Sama 4
Czyborra 3
Van der Water 2
Dos Santos 1

Totaal 209 (19 wedstrijden x 11 spelers)

Dit zijn 19 spelers die 1 tot 19 keer in de basis stonden. Tel je daar de spelers bij op die alleen hebben ingevallen (Vermeij, Van de Berg, Konings), dan kom je op een totaal van 22 spelers op wie Wormuth tot nu tot een beroep heeft gedaan. 22 spelers: twee elftallen!

In de verdediging doen zich de minste mutaties voor. Breukers en Droste wisselen voortdurend stuivertje, al speelde Breukers duidelijk meer dan Droste (13-6).

De meest voorkomende achterste linie bestond uit Breukers/Droste, Rossmann, Van den Buijs, Van Hintum (10 wedstrijden). Van Hintum lijkt zijn plek voorlopig echter kwijt te zijn aan Czyborra, al twijfelen veel supporters of de jongeling werkelijk al beter is dan de ervaren Van Hintum (16 basisplaatsen!).

In de middelste en voorste linie doen zich de meeste mutaties voor. Duarte-Osman-Merkel vormden de meest voorkomende middenlinie (9). Van Nieff begon de eerste drie wedstrijden als middenvelder in de basis, maar kwam tot nu toe tot slechts zes basisplaatsen.

Kuwas, Dalmau, Peterson, Duarte, Merkel en Osman zijn min of meer vaste spelers op het middenveld en in de voorste linie, al hebben ze, op Peterson na, allemaal meer dan eens op de reservebank plaats moeten nemen. Bovendien hebben sommigen, zoals Kuwas en Duarte, ook enkele malen op andere posities moeten spelen dan op hun eigenlijke, vaste posities.

Overzicht wisselingen in basisopstelling

We begonnen de competitie met een verrassend gelijkspel bij Ajax. Dit was de basisopstelling:

Blaswich,
Droste, Rossmann, Pröpper, Van Hintum,
Van Nieff, Duarte, Osman,
Peterson, Dalmau, Kuwas.

Wormuth vond ondanks het resultaat dat er twee wijzigingen nodig waren in de eerste thuiswedstrijd, tegen ADO Den Haag. Droste werd vervangen door Breukers, Rossmann door Van den Buijs.

Voor de uitwedstrijd bij WIllem II kwam Wormuth met een nieuwe tactisch concept en voerde hij drie wijzigingen door: Breukers maakte weer plaats voor Droste, Sama mocht het proberen in plaats van Van den Buijs en Merkel in plaats van Duarte. Het pakte zoals we weten dramatisch uit, 5-0.

Tegen AZ keerde Rossmann terug in de verdediging ten koste van Sama. Duarte keerde terug ten koste van Van NIeff.

Ondanks de fraaie winst op AZ, werden er op bezoek bij Heerenveen twee wijzigingen aangebracht: Breukers weer in plaats van Droste en Van der Water in plaats van Kuwas. Het pakte wonderwel goed uit.

Thuis tegen De Graafschap moest er wel een wijziging worden doorgevoerd door het wegvallen van Pröpper. Van de Buijs verving hem. Daar bleef het bij. Kuwas bleef aan de kant.

Toen Emmen op bezoek kwam, nam Kuwas weer de plek in van Van der Water.

Uit bij Vitesse, de achtste wedstrijd, stond hetzelfde elftal aan de aftrap. Het was de eerste keer dat het team ongewijzigd bleef.

Thuis tegen Groningen waren er weer twee wijzigingen: Van Nieff stond er weer in voor Duarte en Drost maakte zijn basisdebuut ten koste van Osman.

Een week later traden dezelfde elf aan op bezoek bij PEC Zwolle. Het was de tweede en laatste keer tot nu toe dat het team ongewijzigd bleef.

Tegen NAC in Breda moest Van Nieff weer plaatsmaken voor Osman. Drost begon in plaats van Dalmau.

Fayenoord kwam op bezoek. Sama speelde in plaats van Rossmann, Dalmau verscheen weer in de spits, Drost zat weer op de bank.

Bij Fortuna Sittard waren er weer twee wijzigingen. De opmerkelijkste was de opstelling van Czyborra, die zijn basisdebuut maakte, op de plek van Van Hintum, die tot dan alle twaalf wedstrijden als linksback had gespeeld. Rossmann keerde terug en dat in een vijfmans-verdedigingsblok, waardoor Osman ernaast kwam te staan.

Tegen VVV zaten Sama en Czyborra weer op de bank, Van Hintum en Osman keerden terug.

Op bezoek bij Utrecht maakte Breukers weer eens plaats voor Droste.

Tegen PSV thuis wisselden Breukers en Droste andermaal stuivertje en keerde Sama terug in de verdediging, wat Van den Buijs zijn plek kostte. Drost keerde ook weer terug, ten koste van Dalmau.

Tegen Excelsior waren er andermaal drie wijzigingen: Breukers maakte weer plaats voor Droste, Sama voor Van den Buijs, Drost voor Van Nieff.

Na de winterstop trad Heracles tegen Groningen aan met twee wijzigingen ten opzichte van de uitwedstrijd bij Excelsior vlak voor de winterstop: Czyborra in plaats van Van Hintum, Dos Santos voor Osman die toen met Syrië aan de Azië Cup deelnam.

Afgelopen zaterdag tegen PEC Zwolle voerde Wormuth drie wijzigingen door: Breukers nam de rechtsbackpositie weer over van Droste, Osman keerde terug ten koste van Van Nieff en Dalmau stond weer in de spits waardoor Dos Santos weer op de bank zat.

De vraag is: heeft Wormuth last van Weckselwahn of moeten wij zijn voorliefde voor rouleren zien als een leerproces, een vorm van professionalisering waar spelers en supporters 'gewoon' aan moeten wennen? Zeg het maar.



Heracles gaat met een prima gevoel de winterstop in. Het won tegen Excelsior eindelijk weer eens een uitwedstrijd (de tweede van dit seizoen) en eindigt de eerste seizoenshelft op een vijfde of zesde plek, afhankelijk van wat Vitesse zondag doet tegen De Graafschap. Daar mag op gedronken worden. De negatieve reeks die zich in december aftekende kreeg alsnog een positief slot met de winst in het Rotterdamse Kralingen.

Aanvankelijk zag het er trouwens niet naar uit dat Heracles op een overwinning zou afstevenen. In het eerste kwartier ging de wedstrijd gelijk op, daarna creëerde Excelsior een aantal opgelegde kansen en leek de 1-0 een kwestie van tijd. Gaande de wedstrijd ging Heracles beter spelen en sloeg ze in de 35e minuut toe, Kuwas zette met een steekpass Peterson in kansrijke positie en de Zweed miste niet, 0-1. Vlak voor rust bekroonde Kuwas zelf een fraaie combinatie met Duarte, 0-2. In de tweede helft stroopte Excelsior de mouwen op om de aansluitingstreffer te maken, maar na twintig minuten maakte Osman aan alle Rotterdamse illusies een eind, 0-3.

Al met al heeft Heracles dus een prima eerste seizoenshelft afgeleverd. Ein grosses Prosit!

Waar Heracles-PSV doorgaans een spannend duel oplevert - met meestal, maar niet altijd, PSV als stiekeme winnaar - was dat zaterdagavond helaas niet het geval. Na goed een half uur was de wedstrijd al nagenoeg gespeeld, toen PSV na klungelig verdedigen bij een corner op 0-2 kwam. Vlak voor rust ging Jesper Drost met gestrekt been in op een tegenstander, waardoor Heracles met tien man verder moest.

Maar het had een heel andere wedstrijd kunnen worden als Heracles de kansen die het creëerde, had benut. Met name Brandley Kuwas mocht zich dat aanrekenen. De aanvaller had in de derde minuut de openingstreffer voor het inschieten, maar faalde. Acht minuten later scoorde PSV wel uit zijn eerste echte aanval.

Bij 0-2 had Kuwas er vlak voor rust alsnog een wedstrijd van kunnen maken. Hij ging alleen op keeper Zoet af maar schoof de bal naast het doel. Door defensief te blunderen en de kansen niet te verzilveren, plus de onnodige rode kaart van Drost, maakte Heracles het PSV wel erg makkelijk.

In de tweede helft veerde Heracles nog even op, zowaar leek de ploeg het PSV toch nog lastig te gaan maken, maar de opleving was van korte duur. In de slotfase liep PSV nog uit naar 4-0, tussendoor stopte Janis Blaswich nog een penalty nadat invaller Czyborra een inzet op de lijn had gekeerd door zijn handen te gebruiken. De af en toe zeer kinderachtig fluitende Higler reduceerde Heracles daarop tot negen man.

Frank Wormuth kon het in zijn reactie niet nalaten om wat sarcastisch te schamperen op de scheids, 'aber das hat man zu akzeptieren'. Hij compimeenteerde zijn ploeg dat het er in de tweede helft toch nog alles aan had gedaan en was blijven vechten. Mark van Bommel sprak van een 'volwassen' overwinning en vond het een topprestatie om in Almelo te winnen, waar tot nu toe alleen Feyenoord met drie punten was weggegaan.

Tja. Maar weer is er een wedstrijd gespeeld waarin we al vroeg kansloos waren. In plaats van 4-3-3 had Wormuth gekozen voor een 4-4-2 opstelling, gokkend op de counter met Kuwas en Peterson. Dalmau was het slachtoffer van de tactiek. Voor hem stond Drost erin als vierde middenvelder. Heracles moest het met die taktiek vooral hebben van individuele acties, waarbij met name Lerin Duarte zich onderscheidde.

Heracles is nu afgezakt naar de zevende plek en kan zondag, afhankelijk van de andere uitslagen, nog verder zakken. Komend weekend moeten er uit bij Excelsior absoluut punten worden gepakt om de vrije val te stoppen. Natuurlijk, achtste of negende is een plek waar Heracles zich niet voor hoeft te schamen. Maar toch. Met slechts drie puntjes in december zou de kalkoen met kerst toch wel eens heel wat minder kunnen smaken.



Jong Heracles heeft maandagavond Jong Achilles verpulverd met 20-0.

Bekijk hier alle goals: http://youtube.com/heraclesalmelo