Nieuws

Wie vier doelpunten maakt in één wedstrijd komt al snel in aanmerking voor de titel Speler van de Week. Heracles Almelo-spits Adrián Dalmau presteerde het tegen Fortuna Sittard en is dan ook terecht bekroond met de eretitel.

Naast Adrián Dalmau werden ook Brandley Kuwas (hij werd vorige week beoordeeld tot Speler van de Week) en Lennard Czyborra in het Elftal van de week opgenomen. Heracles is met AZ (ook drie spelers) de hofleverancier van het Elftal van de Week.

Na elke speelronde geeft VI rapportcijfers, voor de volledigheid werden onze spelers als volgt beoordeeld:

Blaswich 6; Breukers 6,5, Van Hintum 7, Van den Buijs 6 en Czyborra 7; Merkel 6,5, Drost 6,5, Osman 7; Kuwas 8, Dalmau 8 en Peterson 6,5

Heracles lijkt zich te herpakken in de vorm wat ze aan het begin van de competitie etaleerde. De mooie overwinning tegen Ajax van vorige week zou pas glans krijgen als ook vanavond van Fortuna gewonnen zou worden. En hoe, met 6-0 kwam Fortuna er nog goed mee weg.

Heracles begon goed en in de eerste minuut was het al raak, bij de 1-0 werd een goed opgezette aanval door Adrián Dalmau afgerond. Gaande de eerste helft hervond Fortuna zich en hadden zij enkele mogelijkheden op de gelijkmaker. Daar stond tegenover dat Heracles, met name in de persoon van Jesper Dost, twee opgelegde kansen simpel om zeep hielp.

In de 2e helft zagen wij een ontketend Heracles uit de kleedkamer komen. Een slim en subliem spelend Brandley Kuwas, die met o.a. drie assists de grote gangmaker was, en de koele afmaker Adrián Dalmau, zorgden er voor dat Fortuna in het tweede bedrijf er helemaal niet meer aan te pas kwam. In een tijdsbestek van negen minuten (van de 51e tot de 60e minuut) was de wedstrijd gespeeld en stond er 4-0 op het scorebord. Twee keer Dalmau en één keer Jesper Drost (assists Dalmau) waren de doelpuntenmakers. Met de 4-0 voorsprong speelde Heracles de wedstrijd frivool uit en als extra toegift werd het publiek nog getrakteerd op twee goals. De 5-0 door Kristoffer Peterson – hij speelde een ongelukkige wedstrijd, maar mogelijk geeft deze goal hem weer wat vertrouwen - en wederom Adrián Dalmau, op aangeven van Brandley Kuwas, zorgde voor de 6-0. Iedereen had Brandley ook een goal gegund, zijn vrije trap in de laatste minuut, werd knap door doelman Koselev over het doel getikt.

Met deze uitslag kan Heracles weer naar boven kijken en hopen op een positie bij de eerste acht, wat recht geeft op deelname aan de play-offs voor een Europese ticket. Volgende week vrijdag bij VVV Venlo zou deze opgaande lijn kunnen worden doorgezet. Helaas dan wel zonder onze schutterskoning van vanavond Adrián Dalmau, want hij ontving van scheidsrechter Manschot zijn 5e gele kaart en is geschorst.

De kaart- en biljartavond in ons home die was gepland op vrijdag 22 februari is verplaatst naar vrijdag 8 maart a.s. Dit in verband met de uitwedstrijd die Heracles op 22 februari ook speelt en die live op een groot scherm in het home te volgen is.

Vrijdagavond 8 maart dus. Kaarten (klaverjassen, jokeren) en biljarten. Ook als je gewoon een pilsje wilt komen drinken ben je van harte welkom. Het home opent zijn deuren om kwart over zeven.

Het kaarten mag zich in een vaste schare belangstellenden verheugen. De kaarten worden om halfacht geschud. Er zijn weer leuke prijzen te winnen.

Met het biljarten vlot het nog niet zo . Toch staat er een prachtige, wedstrijd-waardige biljarttafel klaar. Dus kom op heren en dames biljarters, stap op vrijdagavond 8 maart op uw fiets of in uw auto en ga naar het home om wat partijtjes te spelen.

Heracles heeft ook uit de derde wedstrijd in 2019 geen punt kunnen halen, zoals de ploeg er ook niet in slaagde om het eerste doelpunt van het jaar te maken. Op bezoek bij Ado Den Haag werd het een 2-0-nederlaag. Het betekende de achtste nederlaag in de laatste tien competitiewedstrijden.


Het was een duel op een bedenkelijk niveau tussen twee onzekere ploegen die bepaald niet van zelfvertrouwen blaakten. De Hagenezen toonden echter wel de meeste wil om te winnen. Vooral in de tweede helft zetten de gastheren aan en was het voor Heracles alle hens aan dek. De Almeloërs loerden vooral op de counter en speelden een soort van 4-3-1-2 systeem, met een middenveld van Van Nieff, Osman en Drost, en basisdebutant Konings achter de twee spitsen Dalmau en Kuwas. Het was opstelling nummer 18 in de 20e wedstrijd. Peterson, die in een vormdip zit, Duarte en Van den Buijs stonden er dus naast.

De schaarse counters die Heracles plaatste, leverden slechts twee kansen op. In het laatste kwartier van de wedstrijd resulteerde de Haagse dadendrang in twee goals van Necid. Op hun overwinning viel weinig af te dingen, ze hadden er het meeste recht op, Heracles maakte gewoon te weinig klaar.

Heracles staat nog altijd in het linkerrijtje, nu op plek acht, maar voelt inmiddels de adem van meerdere ploegen in de nek. Het verschil met nummer 16 Emmen bedraagt slechts vijf punten (26 tegen 21). Met volgend weekend Ajax op bezoek, zouden zich wel eens donkere wolken boven Almelo kunnen samenpakken. Aan de andere kant: drie keer thuis winnen en we zijn veilig, zo is het ook.

Het gaat niet goed met Heracles. We staan dan nog wel op de achtste plek, maar wie daar vertrouwen uit put of vindt dat er geen vuiltje aan de lucht is, strooit zichzelf zand in de ogen.

Na een flitsende seizoenstart gaat het sinds eind oktober alleen maar slechter en slechter. Van de schwung van de eerste maanden is weinig meer over, de nederlagen rijgen zich aaneen. Met de nederlaag tegen PEC Zwolle verloor Heracles de vierde wedstrijd van de laatste vijf en de achtste wedstrijd van de laatste tien (het bekerduel tegen Vitesse eind oktober meegerekend). We haalden uit de laatste negen competitieduels maar zes punten. De overige twintig (we hebben er nu 26) haalden we uit de eerste tien wedstrijden. Een pijnlijk verschil. Een dramatische terugval. Als het zo doorgaat (en we uit de resterende 15 duels dus nog 9 punten halen), eindigen we in mei nog net boven de streep.

Veel supporters wijzen naar het voortdurende wisselen van tactiek en vooral opstelling door trainer Frank Wormuth. Al dat gewissel zou het inslijpen van vaste patronen belemmeren en niet bevorderlijk zijn voor het zelfvertrouwen van spelers. Maar aan de andere kant: rouleren stimuleert de concurrentie, het houdt spelers scherp en daagt ze uit om keihard te trainen en te werken. Bovendien vindt de trainer dat Heracles zo'n vijftien, zestien gelijkwaardige en eredivisiewaardige spelers in huis heeft. Dus waarom niet voor elke wedstrijd daaruit de besten van dat moment kiezen om de tegenstander zo goed mogelijk te bestrijden?

Twee keer dezelfde opstelling in twee opeenvolgende wedstrijden

We gingen eens na hoeveel Wormuth nou precies wisselde van basisopstelling tot nu toe. Dat blijkt inderdaad veel: we zagen Heracles in 19 duels in 17 verschillende opstellingen aan de aftrap verschijnen. Slechts twee wedstrijden begonnen we in dezelfde opstelling als de wedstrijd ervoor. Alleen Blaswich en Peterson speelden alle 19 duels tot nu toe. Een lijstje:

Spelers en aantal basisplaatsen

Blaswich, Peterson 19
Kuwas, Merkel 17
Duarte, Rossmann, V. Hintum 16
Dalmau, Osman 15
Vd Buijs 14
Breukers 13
Van Nieff 7
Droste 6
Pröpper 5
Drost, Sama 4
Czyborra 3
Van der Water 2
Dos Santos 1

Totaal 209 (19 wedstrijden x 11 spelers)

Dit zijn 19 spelers die 1 tot 19 keer in de basis stonden. Tel je daar de spelers bij op die alleen hebben ingevallen (Vermeij, Van de Berg, Konings), dan kom je op een totaal van 22 spelers op wie Wormuth tot nu tot een beroep heeft gedaan. 22 spelers: twee elftallen!

In de verdediging doen zich de minste mutaties voor. Breukers en Droste wisselen voortdurend stuivertje, al speelde Breukers duidelijk meer dan Droste (13-6).

De meest voorkomende achterste linie bestond uit Breukers/Droste, Rossmann, Van den Buijs, Van Hintum (10 wedstrijden). Van Hintum lijkt zijn plek voorlopig echter kwijt te zijn aan Czyborra, al twijfelen veel supporters of de jongeling werkelijk al beter is dan de ervaren Van Hintum (16 basisplaatsen!).

In de middelste en voorste linie doen zich de meeste mutaties voor. Duarte-Osman-Merkel vormden de meest voorkomende middenlinie (9). Van Nieff begon de eerste drie wedstrijden als middenvelder in de basis, maar kwam tot nu toe tot slechts zes basisplaatsen.

Kuwas, Dalmau, Peterson, Duarte, Merkel en Osman zijn min of meer vaste spelers op het middenveld en in de voorste linie, al hebben ze, op Peterson na, allemaal meer dan eens op de reservebank plaats moeten nemen. Bovendien hebben sommigen, zoals Kuwas en Duarte, ook enkele malen op andere posities moeten spelen dan op hun eigenlijke, vaste posities.

Overzicht wisselingen in basisopstelling

We begonnen de competitie met een verrassend gelijkspel bij Ajax. Dit was de basisopstelling:

Blaswich,
Droste, Rossmann, Pröpper, Van Hintum,
Van Nieff, Duarte, Osman,
Peterson, Dalmau, Kuwas.

Wormuth vond ondanks het resultaat dat er twee wijzigingen nodig waren in de eerste thuiswedstrijd, tegen ADO Den Haag. Droste werd vervangen door Breukers, Rossmann door Van den Buijs.

Voor de uitwedstrijd bij WIllem II kwam Wormuth met een nieuwe tactisch concept en voerde hij drie wijzigingen door: Breukers maakte weer plaats voor Droste, Sama mocht het proberen in plaats van Van den Buijs en Merkel in plaats van Duarte. Het pakte zoals we weten dramatisch uit, 5-0.

Tegen AZ keerde Rossmann terug in de verdediging ten koste van Sama. Duarte keerde terug ten koste van Van NIeff.

Ondanks de fraaie winst op AZ, werden er op bezoek bij Heerenveen twee wijzigingen aangebracht: Breukers weer in plaats van Droste en Van der Water in plaats van Kuwas. Het pakte wonderwel goed uit.

Thuis tegen De Graafschap moest er wel een wijziging worden doorgevoerd door het wegvallen van Pröpper. Van de Buijs verving hem. Daar bleef het bij. Kuwas bleef aan de kant.

Toen Emmen op bezoek kwam, nam Kuwas weer de plek in van Van der Water.

Uit bij Vitesse, de achtste wedstrijd, stond hetzelfde elftal aan de aftrap. Het was de eerste keer dat het team ongewijzigd bleef.

Thuis tegen Groningen waren er weer twee wijzigingen: Van Nieff stond er weer in voor Duarte en Drost maakte zijn basisdebuut ten koste van Osman.

Een week later traden dezelfde elf aan op bezoek bij PEC Zwolle. Het was de tweede en laatste keer tot nu toe dat het team ongewijzigd bleef.

Tegen NAC in Breda moest Van Nieff weer plaatsmaken voor Osman. Drost begon in plaats van Dalmau.

Fayenoord kwam op bezoek. Sama speelde in plaats van Rossmann, Dalmau verscheen weer in de spits, Drost zat weer op de bank.

Bij Fortuna Sittard waren er weer twee wijzigingen. De opmerkelijkste was de opstelling van Czyborra, die zijn basisdebuut maakte, op de plek van Van Hintum, die tot dan alle twaalf wedstrijden als linksback had gespeeld. Rossmann keerde terug en dat in een vijfmans-verdedigingsblok, waardoor Osman ernaast kwam te staan.

Tegen VVV zaten Sama en Czyborra weer op de bank, Van Hintum en Osman keerden terug.

Op bezoek bij Utrecht maakte Breukers weer eens plaats voor Droste.

Tegen PSV thuis wisselden Breukers en Droste andermaal stuivertje en keerde Sama terug in de verdediging, wat Van den Buijs zijn plek kostte. Drost keerde ook weer terug, ten koste van Dalmau.

Tegen Excelsior waren er andermaal drie wijzigingen: Breukers maakte weer plaats voor Droste, Sama voor Van den Buijs, Drost voor Van Nieff.

Na de winterstop trad Heracles tegen Groningen aan met twee wijzigingen ten opzichte van de uitwedstrijd bij Excelsior vlak voor de winterstop: Czyborra in plaats van Van Hintum, Dos Santos voor Osman die toen met Syrië aan de Azië Cup deelnam.

Afgelopen zaterdag tegen PEC Zwolle voerde Wormuth drie wijzigingen door: Breukers nam de rechtsbackpositie weer over van Droste, Osman keerde terug ten koste van Van Nieff en Dalmau stond weer in de spits waardoor Dos Santos weer op de bank zat.

De vraag is: heeft Wormuth last van Weckselwahn of moeten wij zijn voorliefde voor rouleren zien als een leerproces, een vorm van professionalisering waar spelers en supporters 'gewoon' aan moeten wennen? Zeg het maar.